Sara Auster wil je laten ontspannen. Terwijl onze levens worden gevuld met de geluiden van digitale meldingen en aandachtzuigende schermen, wil de muzikante en geluidstherapeut uit New York mensen helpen met ontkoppelen, pauze nemen en bewuster leven. Maar in plaats van haar eigen stem, zoals je zou verwachten, gebruikt ze geluid om je meditatie te begeleiden.

Dat wordt een sound bath genoemd. Door kristallen klankschalen en andere onconventionele muziekinstrumenten te gebruiken, creëert Auster haar eigen kamervullende, atonale geluidslandschappen die ontworpen zijn om de luisteraar mee te slepen en zijn geest te kalmeren. Zij gelooft dat we met deep listening over de mentale uitputting van ons dagelijks leven heen kunnen komen en ons weer kunnen leren concentreren.

Auster gelooft al lang in de helende werking van mindful luisteren. We leven al tien jaar met onze collectieve smartphoneverslaving, proberen alles bij te benen en zoeken we naar manieren om ons terug te trekken en om de overdaad aan geluid in onze hoofden te dempen. Door in eensound bath te glijden kun je dat geluid effectief overstemmen. Zo leg je de basis voor een bewuster leven.

Steeds meer mensen geloven dat Auster iets moois in handen heeft. Deze sound baths – deels meditatieoefening, deels live muziekperformance – heeft ze geleid voor groepen mensen op plekken zoals het Museum of Modern Art, het Rubin Museum of Art en het Lincoln Center. Nu de behoefte aan mentale rust groeit, wordt Auster meer en meer geboekt voor sound bath performances door de hele Verenigde Staten en daarbuiten.

Auster wil nu de therapeutische voordelen van geluidsimmersie beschikbaar maken voor iedereen. Om mensen thuis de vruchten van een sound bath beleving te laten plukken, bracht ze recentelijk Namora uit: haar tweede album met sound bath vriendelijke muziek. Voor het beste resultaat luister je de plaat op een met Sonos verbonden platenspeler en laat je het geluid over je heen spoelen. Of je kunt rustige en meditatievriendelijke muziek van een andere artiest streamen. Wat je ook kiest, je DIY-thuis-sound bath wacht op je. Kristallen schalen zijn niet nodig.

We bezochten Auster onlangs in haar appartement in New York City om meer te weten te komen over haar benadering van immersieve geluidstherapie.


Wat is een sound bath?
Wat ik versta onder een sound bath is een meditatieve belevenis waarbij geluid bewust wordt gebruikt om therapeutische en helende effecten teweeg te brengen. Het is een soort deep listening. Dat klinkt misschien vrij simpel, maar we zijn ons zelden bewust van hoe we luisteren. En daar komt een stukje mindfulness bij kijken.

Wanneer ik sessies leid, of dat nu met één persoon is of met tienduizend mensen, dan gaat het me erom de bewustwording van onze relatie met geluid te bevorderen. Als we met focus en duidelijk gerichte aandacht luisteren, dan kun je die bewuste houding steeds beter vasthouden en doortrekken naar andere gebieden van je leven.

Er zijn veel sound bath belevingen waar mensen het hebben over chakra’s en kosmisch-planetaire energie – waar ik niet op wil afgeven – maar voor mij is het gewoon een stuk simpeler. Het is een kwestie van steeds opnieuw blijven oefenen in je bewuste houding, en dat begint bij luisteren.

Luisteren leidt tot een dieper begrip van dingen die van binnenuit en van buitenaf invloed op je uitoefenen. Dat kan leiden tot sterkere banden – met jezelf en met anderen – die vervolgens weer leiden tot meer compassie, expressie en liefde.

Waarom geluid? Wat biedt deze benadering wat mensen niet kunt vinden in bijvoorbeeld een geleide meditatie?
Dit specifieke soort atonale geluid geeft mensen de ruimte naar de plek te gaan waar ze naartoe willen gaan. Het geeft ze een belevenis die uniek is voor henzelf. Ik mediteer al meer dan tien jaar en kan het niet uitstaan als iemand tijdens het mediteren tegen me praat, want ik wil gewoon gaan waar ik ga. Dus vaak als ik word geleid, zegt iemand: “Ga met je aandacht naar dit of dat.” Maar ik was hier. Waarom zouden ze me daar naartoe nemen? Door geluid te gebruiken creëer je niet zo’n barrière. Je mag als het ware de discussie aangaan met het geluid dat door de kamer wervelt, wat een interessant concept is in meditatie.

Geluid geeft mensen ook de mogelijkheid om alles wat zich maar aandient toe te laten. Het haalt een beetje de druk van de ketel. Er is veel starheid rond het idee van meditatie, een soort stereotype dat zegt dat je het op de juiste manier moet doen, dat je je geest leeg moet maken en rechtop moet zitten. Dit is veel toegankelijker voor mensen.

Mindfulness is voor mij niet iets elitairs of iets voor een bepaald type persoon. Ik vind dat het iets is voor iedereen. Ik heb sessies geleid met kleine kinderen en met bejaarden, met topsporters en terminale kankerpatiënten. Alle rassen, alle leeftijden, alle soorten spirituele achtergronden. Er is een reden waarom muziek universeel wordt genoemd.

Hoe kunnen mensen thuis een sound bath creëren? Zou je het met een Sonos-systeem kunnen doen?
De eerste stap is om een soort geluidservaring toe te laten in je huis. Dat hoeft niet iets heel specifieks te zijn. Je hebt [als je Sonos hebt] al een andere geluidsbeleving in huis gehaald en dat zal je leven veranderen.

Ik vond het geweldig om het te ervaren met Sonos en om in elke andere ruimte van het huis een unieke geluidservaring te kunnen beleven. Het creëert een meer meeslepende beleving die, of je je daar nu bewust van bent of niet, de manier waarop je in je leven met geluid omgaat zonder enige twijfel verandert.

Mensen kunnen supergemakkelijk thuis mindfulness beoefenen en gewoon zeggen: “Alexa, speel meditatiemuziek.” En het begint. Je hoeft er helemaal niets voor te doen. Je gaat gewoon zitten of liggen en je maakt het jezelf gemakkelijk. En vervolgens ervaar je een moment van verbinding.

Ik heb met de exponentiële vooruitgang van de technologie het gevoel dat we altijd een reactie paraat moeten hebben en dat we op alle fronten aan moeten staan, waardoor onze zenuwstelsels bijna doorbranden. Dat is waarom meditatie en mindfulness steeds populairder worden, omdat mensen denken: “Geef me alsjeblieft een excuus om even stil te kunnen staan.” Er wordt continu van ons verwacht dat we meedoen. En dat is ook wat zo geweldig is aan stembediening, dat het het zoveel eenvoudiger en vanzelfsprekender maakt om van dat soort momentjes voor jezelf te hebben.

Je maakt gebruik van een zeer specifieke muziekstijl en een bijzonder soort geluid. Wil je iets vertellen over hoe je jouw geluid hebt gecreëerd?
Dat ging met vallen en opstaan. Ik ben eigenlijk een gewone muzikant en muziekverzamelaar en -liefhebber. Dat is altijd een deel van mijn leven geweest en ik ben me altijd bewust geweest van het feit dat muziek een diepgaand effect op me heeft. Sinds ik dit werk ben gaan doen, ben ik steeds meer aandacht gaan besteden aan de vraag hoe en waarom dat zo is.

Ik heb het gevoel dat veel van deze geluiden een bepaalde relatie hebben met specifieke culturen en achtergronden, waar ik diep respect voor heb. Ik ben echter geïnteresseerd in het omzeilen van de neurologische vooroordelen die mensen hebben.
Als iemand een gitaar ziet, of een ratel, of een lijsttrommel, dan heeft diegene al een associatie met dat instrument. Zelfs bij een metalen klankschaal uit de Himalaya heb je een associatie. Dat is waarom ik met kristallen klankschalen ben gaan werken, omdat het een moderner middel is waar mensen nog geen associaties bij hebben.

Je komt binnen in een rustige, uitnodigende ruimte. Daar begint de beleving al, zelfs nog voordat je de geluiden hoort. Daarom gebruik ik deze instrumenten. Als je dit voor het eerst doet, dan heb je veel minder de neiging op een bepaalde manier te reageren of er een oordeel over te hebben. Dit heb je nog nooit ervaren. Het is nieuw.

Je nieuwste album Namora is exclusief verschenen op vinyl en toegang tot digitale versies en streaming volgt later. Waarom vinyl? Waarom is het medium van belang?
Dit is eigenlijk mijn tweede opname. De eerste bracht ik uit in de vorm van een klein doosje met houtsnijwerk met daarin een USB-stick en een kristal. Mensen kwamen naar mijn geluidsbelevingen en vroegen me: “Hoe kan ik dit thuis zelf doen?” En toen ik ermee begon vroegen mensen meestal: “Heb je een cd?” Zelfs toen vroeg ik me al af: “Wat zou je überhaupt doen met een cd? Je hebt een auto nodig om naar een cd te luisteren.”

Ik wilde opnames niet digitaal uitbrengen omdat ik, als iemand die vinyl verzamelt, het belangrijk vind dat mensen geluid ook kunnen voelen. Het nodigt echt uit tot het voelen van de muziek en er een bepaalde relatie mee aan te gaan. Als je alleen maar meer en meer wilt dan is het makkelijk om een algoritme een keuze voor je te laten maken. Ze worden steeds beter, maar ik verlang terug naar de tijd dat je muziek ontdekte met nieuwsgierigheid en opwinding. Ik kom uit de tijd van de mixtapes, van de muziek op pauze zetten. Je ging daadwerkelijk een interactie aan met de muziek. Ik vind het belangrijk om de zintuigen er op die manier bij te betrekken.

Toen ik me realiseerde dat één kant van een langspeelplaat ongeveer twintig minuten duurt, wat over het algemeen de aanbevolen tijdsduur is voor een meditatie, leek het me niet meer dan logisch om één nummer per kant te maken. Je hebt het gevoel van het verwijderen van het plastic van de hoes, van het eruit halen van de plaat, van het ernaar kijken en hem opzetten.

En Namora is van doorzichtig vinyl, wat altijd een gave, kleine verrassing is als je een plaat openmaakt.
Het levert een unieke ervaring op, omdat je de slipmat van je platenspeler erdoorheen ziet en je bij jezelf denkt: “O, dat is een stukje van mezelf.” Het betrekt de luisteraar erbij.

Vertel eens iets over je opnameproces? Komen er nog meer albums uit in de toekomst?
Het lijkt me heerlijk om meer opnames te maken, want het is de toegankelijkheid die heel erg belangrijk is. Ik ben maar één persoon. Dus ik kan wel naar al die mooie plekken gaan en ik kan nog zo veel grote groepen begeleiden, maar ik heb echt het gevoel dat ik om een nog groter publiek te bereiken meer opnames wil kunnen aanbieden.

Beide albums zijn opgenomen in kerken. Het eerste is gemaakt in een omgebouwde kerk in Hudson, in de Amerikaanse staat New York, en de tweede is opgenomen in de Unitarian Church in Brooklyn Heights. Ik vond het belangrijk om zoveel mogelijk van de omgevingsgeluiden en de ruimte te vangen.

Ik heb veel ervaring met zowel live belevingen als met opnames maken – een gesloten studio induiken om perfect, kraakhelder geluid te krijgen. Daar was ik gewoon niet in geïnteresseerd. Ik ben geïnteresseerd in het bieden van een ervaring die zoveel mogelijk voelt als de ervaring van een live beleving.

Dit bericht is ook beschikbaar in: en en-gb en-au fr de it es da sv no