Freemuse houdt zich bezig met het wereldwijd bestrijden van bedreigingen tegen muzikanten en artiesten. Deze belangrijke organisatie is gevestigd in Kopenhagen en zet zich op verschillende manieren in voor muzikanten: van het aan de kaak stellen van aanvallen op onafhankelijke artiesten tot het aandringen op het beschermen van die artiesten bij overheden in de Verenigde Naties.

 

Srirak Plipat, Freemuse’s new Executive Director

 

Het jaarlijkse Art Under Threat-rapport van de organisatie wordt aandachtig bestudeerd door mensenrechtenorganisaties die er de wereldwijde trends uit afleiden. In het rapport van dit jaar is er sprake van 1028 aanvallen op artiesten in 78 landen in 2016. Het dynamische onderzoeksteam van Freemuse brengt ook nieuws onder de aandacht, zoals het niet langer uitsluiten van vrouwelijke muzikanten op de officiële Saoedi-Arabische cultuurzender Al Thakafiya – na 30 jaar. We zijn trots dat Freemuse als een van de eerste een beurs mocht ontvangen uit het Sonos programma Listen Better.

We spraken met Srirak Plipat, de nieuwe uitvoerend directeur van Freemuse, in de Sonos-store op Greene Street 101 in New York City om meer over zijn leven en werk te horen.

Kun je wat meer vertellen over je achtergrond?
Ik zit al behoorlijk lang in het werkveld van mensenrechten, ongeveer twintig jaar.

In het begin van mijn carrière maakte ik een tv-documentaire op het Thaise TV 5 waarin de levens van arme en achtergestelde mensen werden vastgelegd. Dat was de eerste keer dat ik in mijn eigen werk te maken kreeg met censuur.

Ik interviewde een veertienjarig meisje dat door haar ouders op haar twaalfde voor 170 was verkocht aan een bende van mensensmokkelaars. Haar ouders werd verteld dat ze een goede baan zou krijgen in Bangkok, maar ze werd naar een bordeel gestuurd. Twee jaar later was ze vel over been en werd ze terug naar huis gestuurd om te sterven. Toen ik haar interviewde kon ze al niet meer eten en ze stierf tien dagen later.

Ik proefde de bittere smaak van onrecht! Na het interview heb ik zoveel gehuild. De lokale politie bleek te hebben “gegarandeerd” dat de smokkelaars goede en betrouwbare mensen waren. Later kwamen we achter meer meldingen van omkoperij en directe samenwerking tussen de bende en de politie. Het verhaal van het meisje kwam op televisie, maar het deel over de rol van de politie daarin was verdwenen.

Wat trok je zo aan in Freemuse?
Kort gezegd: de combinatie van kunst en mensenrechten. Ik werd allereerst aangetrokken tot het werk van Freemuse met muzikanten en artiesten. Het werken aan concrete dossiers is inspirerend omdat je met echte mensen werkt en niet alleen maar bezig bent met het verbeteren van gezichtsloze wetten en regelgeving. We helpen artiesten als ze voor hun veiligheid een land moeten ontvluchten door ze wereldwijd op veilige plekken onder te brengen. Freemuse richt zich echter niet alleen op dossiers van individuele artiesten, maar ook op bredere kwesties. We kijken naar traditionele, structurele en nieuwe kwesties die de vrijheid van artistieke expressie beperken.

Tegelijkertijd benaderen we internationale mensenrechtenorganisaties met als doel normen wereldwijd te veranderen, om zo een betere omgeving te creëren voor artiesten om in op te treden en te werken. Freemuse documenteert toezeggingen op het gebied van mensenrechten en houdt overheden aansprakelijk voor die toezeggingen. Artiesten hebben het vaak te druk om zich bezig te houden met het veranderen van wetten en normen. Wij doen er alles aan om iets te veranderen.

 

An interview with Freemuse.

 

Wat zijn de grootste bedreigingen voor artistieke vrijheid in 2018?
Er is over het algemeen steeds meer intolerantie. Dit is een gevolg van rechtse overheden die aangeven dat meningen die buiten de mainstream vallen niet worden getolereerd. Artiesten moeten vandaag de dag meer moeite doen om hun werk te delen – zeker wanneer hun inzichten niet overeenkomen met het verhaal dat de machthebbers proberen te vertellen – zowel politiek, sociaal als religieus gezien. Ze lopen een groter risico om doelwit te worden.

Een van de taken van een artiest is het kritisch bekijken van de waarden van de maatschappij en vragen te stellen bij de manier waarop we leven. Dat zit in hun bloed. Als je dit soort vragen vandaag de dag stelt, kun je in sommige landen worden bedreigd of vermoord.

We zien een klimaat waarin visums voor internationale artiesten, in de Verenigde Staten niet meer gegarandeerd zijn. Dit kan leiden tot het gevoel dat andere standpunten niet zullen worden getolereerd. Er is een stijging in discriminatie aan de hand van identiteit, waaronder bedreigingen van LGBT en minderheidsgroepen die zijn gebaseerd op taal en etniciteit. Zij lopen risico’s. Freemuse documenteert deze overtredingen en in maart 2018 zullen we ze publiceren in ons Art Under Threat-rapport.

Censuur is in de kern bedoeld om mensen die anders denken dan jij de mond te snoeren. Bij Freemuse bestrijden we censuur door te betogen dat je mensen er wel van kunt weerhouden dingen te zeggen waar je het niet mee eens bent, maar dat dit alleen maar tijdelijk werkt. Een maatschappij is op de langere termijn gezonder als we vrijheid van meningsuiting niet de kop indrukken.

Je zei dat de ondersteuning van artiesten vooral is gericht op individuen en dat we systematischer te werk moeten gaan.
NGO’s zoals het International Cities of Refuge Network (ICORN) en individuele instanties helpen bedreigde artiesten naar een veiliger land te verhuizen. Als de situatie verbetert, kunnen ze terug verhuizen. Hoewel deze initiatieven cruciaal zijn vanuit het oogpunt van veiligheid, worden zo niet de onderliggende oorzaken aangepakt waardoor de artiesten in eerste instantie moeten vertrekken: wetten, beleid en culturen. Op dat gebied moet meer actie worden gevoerd, zeker wanneer het te moeilijk is voor artiesten zelf. We willen ons niet alleen bezighouden met de verschijnselen van deze dreigingen, maar vooral met de structurele oorzaken.

Kun je iets meer vertellen over Music Freedom Day?
Wat zou er gebeuren als je favoriete nummers er niet meer waren? Hoe zou de wereld eruitzien zonder muziek? Ieder jaar op drie maart is het Music Freedom Day. We zijn met Music Freedom Day begonnen om muziekliefhebbers samen te brengen en de muziek te vieren. We willen dat mensen begrijpen dat iedereen het recht heeft om van muziek te genieten, vooral omdat culturele rechten in grote delen van de wereld niet worden gerespecteerd. Vrouwen kunnen nog steeds niet in het openbaar zingen of optreden.

En vrouwendiscriminatie in de muziekindustrie komt niet alleen voor in ontwikkelingslanden. In Noord-Europese landen is de participatiegraad van vrouwen in de muziekindustrie nog steeds erg laag. We werken samen met de organisatoren van het Roskilde-festival om vrouwen positief te steunen. Dat gaat niet alleen om live optredens; we moeten ervoor zorgen dat vrouwen een deel uitmaken van het besluitvormingsproces in de productie en uitvoering van muziek.

Je kunt Freemuse hier volgen op Twitter en je kunt hier doneren.


Srirak’s Playlist

Dit bericht is ook beschikbaar in: en en-gb en-au fr de it es da sv no